• H αξιολόγηση

  • Argolida Blogs

Πανελλαδική συνάντηση συλλογικοτήτων για ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων

New Image1

Αγαπητοί/ές φίλοι/ες,

διανύουμε μια περίοδο κρίσιμη για το μέλλον της διαχείρισης των αποβλήτων στη χώρα μας.

Το πρόσφατα εγκεκριμένο εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων (ΕΣΔΑ) δέχεται αλλεπάλληλες

επιθέσεις, προκειμένου να αποδυναμωθεί και να μην εφαρμοστεί στην πράξη. Οι πιέσεις για επαναφορά στο αποτυχημένο συγκεντρωτικό μοντέλο διαχείρισης σύμμεικτων και στην πρακτική

των ΣΔΙΤ αυξάνονται. Η καθυστέρηση στην υλοποίηση αποκεντρωμένων υποδομών ήπιας διαχείρισης των απορριμμάτων (προδιαλογή, ανακύκλωση, κομποστοποίηση «πράσινων» και οργανικών), σε συνδυασμό με την εξάντληση των ανοχών των ελάχιστων υπαρχουσών υποδομών (ΧΥΤΑ), ξαναφέρνει στο προσκήνιο τα επικίνδυνα σενάρια της καύσης.

 

Σε αυτό το περιβάλλον, οι πολίτες και οι συλλογικότητές τους καλούνται να ξανασυζητήσουν τις προτεραιότητες, τους στόχους και τα μέσα του κινήματος, προκειμένου να γίνει πράξη η δημόσια διαχείριση, με αποκεντρωμένες υποδομές, με έμφαση στην προδιαλογή των υλικών και στην οικονομικότητα του συστήματος.

Η ΠΡΩΣΥΝΑΤ (Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων) ανέλαβε την πρωτοβουλία της διοργάνωσης μιας πανελλαδικής συνάντησης συλλογικοτήτων για ζητήματα

διαχείρισης αποβλήτων, με θέμα:

«Τα κινήματα μπροστά στην πρόκληση της δημόσιας, αποκεντρωμένης διαχείρισης».

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα συσκέψεων της ΠΟΕ ΟΤΑ (Καρόλου 24, πλατεία Καραϊσκάκη, σταθμός μετρό «Μεταξουργείο»), το Σάββατο 2/4/2016 και την Κυριακή 3/4/2016.

Θα ακολουθήσουν περιφερειακές συναντήσεις:

– Στην Τρίπολη, στις 10/4/2016, με συλλογικότητες της Πελοποννήσου

– Στη Θεσσαλονίκη, το Μάιο, με συλλογικότητες της Βόρειας Ελλάδας

http://libraryprosynat.blogspot.gr/2016/03/2016.html

Ενημερώστε μας για τη συμμετοχή σας στο:

prosynat@gmail.com

Δελτίο ενημέρωσης απο τους εθελοντές Ερμιονίδας για τους πρόσφυγες(Πέμπτη)


+ Καλή η κατάσταση
+ Αύριο θα λειτουργήσει το πρωί ο χώρος του πρόχειρου ιατρείου από εθελοντή παθολόγο ιατρό
+ Παραλήφθησαν φαρμακευτικά σκευάσματα απο την ΥΑ
+ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΡΙΟ
Παιδικά γάλατα  και συναφή διατροφικά προιόντα (Οι μανάδες γνωρίζουν) .Πάνες οχι αύριο.
Παπούτσια ενηλίκων ,ανδρικα(35-44) ,γυναικεία (36-40) σε καλή κατάσταση
Πόσιμο νερό.(Εξάδες).

Το ξενοδοχείο παρέχει πόσιμο νερό στη διάρκεια των γευμάτων αλλά λόγων της πληθώρας των μωρών υπάρχουν έξτρα ανάγκες(αίτημα από τις μητέρες,καθώς αρκετές οικογένειες δεν έχουν χρήματα )
+Αρκετοί συμπολίτες μας έφεραν τα είδη που είχαν ζητηθεί χτές ,είδη ποσφερε  και η Αλληλεγγύη απο το Κρανίδι και ο Δήμος Ερμιονίδας .
+Ενα βρέφος παρουσίασε σοβαρό πρόβλημα υγείας και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο αρχικά στο Κέντρο Υγείας και στη συνέχεια στην Αθήνα
+ Η ανάγκη για εθελοντές είναι διαρκής .
+ Ήδη δοκιμάζεται σύστημα καταγραφής  των ειδών που δίνουν οι εθελοντές στοςυ πρόσφυγες ώστε να αποφεύγεται η σπατάλη και η καλύτερη λογιστική διαχείριση .Αύριο θα γίνει η τακτοποίηση της αποθήκης και καταγραφή .
+ Το απόγευμα εθελόντρια συμπολίτης μας  πρόσφερε δίωρο πρόγραμμα δημιουργικής  απασχόλησης για τα παιδιά.

*Το δελτίο αυτό γράφεται στο πλαίσιο της ευθύνης  και της υποχρέωσης ενημέρωσης  που έχουμε αναλάβει εθελοντικά απέναντι σε όλους που στηρίζουν την κοινή  μας προσπάθεια.

Οι εθελοντές για τούς πρόσφυγες στην Ερμιονίδα

Παρακαλούμε για κοινοποίηση και αναμετάδοση .

Οι πρόσφυγες στην Ερμιονίδα(Τετάρτη )

+Καλή η κατάσταση

+ Οι ιατρικές ανάγκες των προσφύγων αντιμετωπίζονται άμεσα ,είτε με εξέταση απο τους εθελοντές ιατρούς  επι τόπου είτε με μεταφορά από εθελοντές στο ΚΥ που αντιμετωπίζει τα περιστατικά  παρόλες τις γνωστές δυσκολίες υποδειγματικά.

Περιστατικά οδοντιατρικά,οφθαλμολογικά μεταφέρονται απο τους εθελοντές στους αντίστοιχους ιατρούς στο Κρανίδι που προσφέρουν τις υπηρεσίες αφιλοκερδώς.

Στήνεται ιατρείο σε χώρο του Ξενοδοχείου που θα καλυφτεί απο εθελοντές ιατρούς

Εξετάζονται κάποια θέματα ,όπως οι εμβολιασμοί των παιδιών

+Τα θέματα ρουχισμού  έχουν επιλυθεί.Παπούτσια όμως χρειάζονται

Χρειάζονται και θα χρειάζονται  ακόμη πάνες νο 4,και είδη βρεφικής διατροφή (οι μανάδες γνωρίζουν) ,Οπότε εκεί πρέπει να υπάρχει μια ροή.

+Παιχνίδια ευπρόσδεκτα,όπως και ειδικευμένοι εθελοντές για τη δμηιουργική απασχόληση των παιδιών.

+Φάρμακα .Ολα ομαλά και υπό έλεγχο   ,αναμένουμε το πρωί  απο την ύπατη αρμοστεία κάποια σκευάσματα

+Στελέχη της ύπατης Αρμοστείας επισκέφτηκαν σήμερα το ξενοδοχείο όπου συζήτησαν και με τους πρόσφυγες.

+Εντοπίστηκαν πρόσφυγες που μιλούν αγγλικά με αποτέλεσμα η επικοινωνία με τους πρόσφυγες να βελτιωθεί σημαντικά.Ετσι  μιλούν με τους εθελοντές ,μη ξεχνάμε ότι η συμπαράσταση και η ζεστασιά είναι πρωτεύουσα ανάγκη για αυτούς τους πολύ ταλαιπωρημένους ανθρώπους.

+Γίνεται προσπάθεια για βελτιστοποίηση του εθελοντικού συστήματος ώστε να δημιουργηθούν τυποποιημένες διαδικασίες που θα χρησιμεύσουν σε ενδεχόμενη ανάγκη παροχή βοήθειας σε επιπλέον πρόσφυγες .Παράλληλα γίνεται αντιληπτό  από τους ενεργά συμμετέχοντες ,ότι η εμπειρία που αποκτιέται μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμη και σε άλλες καταστάσεις που μπορούν να προκύψουν .(όπως η οργάνωση ενός συστήματος κοινωνικής αλληλοβοήθειας ).

Εθελοντές για τους πρόσφυγες στην Ερμιονίδα

Διαχείριση απορριμμάτων: Κάλεσμα σε κοινή δράση των συλλογικοτήτων της Πελοποννήσου

Την Τετάρτη 9/3/2016 πραγματοποιήθηκε στην Κόρινθο συνάντηση εργασίας συλλογικοτήτων της  περιφέρειας Πελοποννήσου, μετά από πρόσκληση της Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων (ΠΡΩΣΥΝΑΤ).

Στιγμιότυπο από 2016-03-11 21-27-35

Αφορμή της συνάντησης ήταν η κρίσιμη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η διαχείριση των απορριμμάτων στην περιφέρεια Πελοποννήσου και η επαπειλούμενη υπογραφή της σύμβασης ΣΔΙΤ, μεταξύ της περιφέρειας  και της ΤΕΡΝΑ, μετά και τις τελευταίες αλλαγές που έγιναν ανάμεσα στην τελευταία και στη διυπουργική επιτροπή.

Οι παρευρισκόμενοι/ες στη συνάντηση εκτιμούμε ότι το ουσιαστικό περιεχόμενο της σύμβασης ΣΔΙΤ και

 

του μοντέλου της διαχείρισης που αυτή αντιπροσωπεύει δεν αλλάζει, όσα «φτιασιδώματα» κι αν επιχειρηθούν.

Για το λόγο αυτό επιμένουμε στην ακύρωσή της και στην υλοποίηση ενός μοντέλου δημόσιας, αποκεντρωμένης  διαχείρισης, με έμφαση στην προδιαλογή των υλικών, στην οικονομικότητα του συστήματος διαχείρισης και στις φιλοπεριβαλλοντικές πρακτικές. Προϋπόθεση γι αυτό είναι να προχωρήσει άμεσα η αναθεώρηση του περιφερειακού σχεδιασμού (ΠΕΣΔΑ) της περιφέρειας από τον ΦοΔΣΑ, καθώς και η εκπόνηση ουσιαστικών τοπικών σχεδίων διαχείρισης από τους δήμους.

Οι φορείς και οι συλλογικότητες, που ενστερνίζονται αυτήν την επιλογή, έχουμε χρέος να συνενώσουμε τις δυνάμεις μας σε μια σειρά συντονισμένων, στοχευμένων  δράσεων στις τοπικές κοινωνίες και στα δημοτικά συμβούλια, που θα κορυφωθούν με μια παμ-πελοποννησιακή συνάντηση συλλογικοτήτων, την Κυριακή 10

Απριλίου, στην Τρίπολη.

Καλούμε όσους/ες επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτήν την πρωτοβουλία κοινών δράσεων, να το δηλώσουν

στο prosynat@gmail.com, μέχρι την Παρασκευή 18 Μαρτίου.

Νερό: Το μεγάλο σορτάρισμα και η αρπαγή της γεωργικής γης

Νερό: Το μεγάλο σορτάρισμα και η αρπαγή της γεωργικής γης - Media
Μεγαλοεπενδυτές επενδύουν έμμεσα στο νερό αγοράζοντας εκτάσεις που διαθέτουν αποθέματα νερού και είναι αυτάρκεις ως προς την άρδευσή τους. Μεταξύ τους ο διαχειριστής κεφαλαίων Μπέρι και η οικογένεια Μπους.
Το τελευταίο καρέ στην ταινία «Το μεγάλο σορτάρισμα» μας πληροφορεί ότι ο δόκτωρ Μάικλ Μπέρι, ο sui generis διαχειριστής κεφαλαίων που πρώτος απ’ όλους εντόπισε τη φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ και προέβλεψε την κρίση του 2008 θησαυρίζοντας, ασχολείται πλέον με ένα και μόνο προϊόν: το νερό!
Η αναφορά αυτή και μόνο έκανε πολλούς σε ολόκληρο τον κόσμο να ψάχνονται προσπαθώντας να κατανοήσουν πώς ακριβώς ο ιδιοφυής δόκτωρ Μπέρι επενδύει στο νερό και ποια νέα ευκαιρία για νέο πλουτισμό έχει διαγνώσει εδώ και οκτώ χρόνια.
Επενδύει σε εταιρείες ύδρευσης και διαχείρισης νερού; Κάνει παιχνίδι με τις μετοχές πολυεθνικών που αγοράζουν ανά τον κόσμο δίκτυα ύδρευσης ή τα κατασκευάζουν σε υπανάπτυκτες περιοχές; Επενδύει σε δικαιώματα νερού;
Την απάντηση έδωσε ο ίδιος σε συνέντευξη που έδωσε τον Δεκέμβριο του 2015 στο «New York Magazine». Η δημοσιογράφος Τζέσικα Πρέσλερ τον ρώτησε: «Επενδύετε στο νερό; Αυτό ακούγεται πολύ δυσοίωνο. Μπορείτε να μου το εξηγήσετε;».
Όπως ο ίδιος είπε, άρχισε να «ακτινογραφεί» τις επενδύσεις στο νερό το 2000 αντιλαμβανόμενος ότι το φρέσκο, καθαρό νερό δεν είναι, πλέον, δεδομένο. Παράλληλα διαπίστωσε ότι η μεταφορά νερού είναι ανεφάρμοστη τόσο για πολιτικούς όσο και για πρακτικούς λόγους.
Έτσι ο Μπέρι διαπίστωσε ότι η επένδυση στην αγορά δικαιωμάτων νερού από μόνη της δεν έχει λογική γιατί είναι απλώς το δέντρο και ο ιδιοφυής επενδυτής για μια ακόμα φορά είδε το δάσος. «Αυτό που έγινε σαφές σε μένα είναι ότι τα τρόφιμα είναι το μέσο για να επενδύσεις στο νερό. Το να καλλιεργείς τρόφιμα σε περιοχές πλούσιες σε νερό και να τα πουλάς σε περιοχές που δεν έχουν νερό για να αναπτυχθούν καλλιέργειες, είναι το ζητούμενο».
Ο δρ Μπέρι διέγνωσε ότι ο μοναδικός τρόπος για την ασφαλή «μεταφορά» νερού είναι τα ίδια τα προϊόντα! «Ένα μπουκάλι κρασί χρειάζεται 400 μπουκάλια νερό για να παραχθεί! Η ενσωμάτωση του νερού στα τρόφιμα είναι αυτό που θεωρώ ενδιαφέρον».
Έτσι ο Μπέρι δεν επενδύει ευθέως στο νερό με την αντίληψη που έχει ένας συμβατικός επενδυτής. Επενδύει εμμέσως στο νερό αγοράζοντας γη που διαθέτει αποθέματα νερού, που είναι αυτάρκης ως προς την άρδευσή της.
Και ο λόγος που επενδύει σχεδόν αποκλειστικά, πλέον, στο νερό μέσω της αγοράς γης είναι ότι ποντάρει υπέρ της λειψυδρίας, υπέρ της κλιματικής αλλαγής.
Μόνο που δεν είναι ο μοναδικός, ούτε ο πρώτος, που εντόπισε τη νέα κερδοσκοπική ευκαιρία. Γιατί από τους πρώτους επενδυτές σε γη με εν δυνάμει δικαιώματα στον υδροφόρο ορίζοντα είναι η οικογένεια Μπους κατά τη διάρκεια, μάλιστα, της δεύτερης θητείας του Τζορτζ Μπους του νεότερου!
Η μεγαλύτερη μπίζνα παγκοσμίως

Οι επενδύσεις ανά τον κόσμο σε γεωργική γη που διαθέτει δικό της υδροφόρο ορίζοντα και άρα μπορεί να καταστεί αυτάρκης ως προς την άρδευση είναι μια από τις μεγαλύτερες μπίζνες παγκοσμίως.

Και δεν είναι τυχαίο ότι οι πολυεθνικές εδώ και σχεδόν μια δεκαετία κάνουν επενδύσεις σε εκτάσεις γης που διαθέτουν πλούσιο υδροφόρο ορίζοντα στη Νότιο Αμερική, την Αφρική και την Ασία.

Άλλωστε, γη χωρίς νερό δεν έχει καμιά αξία αφού το νερό είναι το βασικό συστατικό για την ανάπτυξη καλλιεργειών. Για να καταλάβουμε πόσο σημαντικό είναι το νερό στη γεωργία, αρκεί να υπολογίσουμε ότι το 70% του συνόλου του γλυκού νερού παγκοσμίως χρησιμοποιείται στη γεωργία.

Οι χώρες στις οποίες έχουν προσανατολίσει τις επενδύσεις τους τα κερδοσκοπικά funds είναι επίσης ευάλωτες ως προς το νομικό πλαίσιο που διέπει τη χρήση του νερού και του υδροφόρου ορίζοντα. Και γίνονται περισσότερο ευάλωτοι οι κάτοικοί της εξαιτίας των διμερών επενδυτικών συμφωνιών που υπογράφονται για την προσέλκυση των επενδυτών.

Αρπάζουν γη για το νερό

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Ινστιτούτου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (The International Institute for Sustainable Development) με θέμα «Επενδύσεις σε Γη και Δικαιώματα Νερού: Τα νομικά καθεστώτα που διακυβεύονται», η αύξηση των ξένων επενδύσεων στη γεωργική γη κατά την τελευταία δεκαετία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αναζήτηση πρόσβασης σε υδάτινους πόρους. Στο επίκεντρο αυτών των επενδύσεων είναι πλέον η Αφρική, που προβάλλεται ως η ήπειρος που διαθέτει τεράστιες αναξιοποίητες εκτάσεις και υδάτινους πόρους.

Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, στην Αφρική – και όχι μόνο – η πραγματική αξία δεν βρίσκεται στη γη, αλλά στο νερό, και η διαδικασία προβλέπει ότι, όταν ένα κράτος υποδοχής επιτρέπει την εκμετάλλευση γεωργικών εκτάσεων, επιτρέπει σιωπηρά στον επενδυτή να χρησιμοποιήσει όσο νερό είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη των επενδύσεων, ακόμη και όταν δεν προβλέπεται ρητά από τη σύμβαση.

Σύμφωνα με ένα άλλο ινστιτούτο, το Worldwatch Institute, και την έκθεση «Η κατάσταση του Πλανήτη για το 2015» που παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2015, από το 2000 και μέχρι σήμερα περισσότερα από 360 εκατομμύρια στρέμματα γης, μια περιοχή περίπου στο μέγεθος της Ιαπωνίας, έχει αγοραστεί ή μισθωθεί από πολυεθνικές, ενώ σήμερα περισσότερα από 150 εκατομμύρια στρέμματα βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση από τις πολυεθνικές.

Από το σύνολο των στρεμμάτων που έχουν πουληθεί σε πολυεθνικές, το 50% υπολογίζεται από το Worldwatch Institute ότι βρίσκεται στην Αφρική, ιδίως στις πλούσιες σε αποθέματα νερού χώρες όπως είναι το Κονγκό.

Η Ασία έρχεται δεύτερη, με τις πολυεθνικές να έχουν «αρπάξει» πάνω από 60 εκατομμύρια στρέμματα, κυρίως στην Ινδονησία.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην περίπτωση της Παπούα Νέα Γουινέα, όπου οι πολυεθνικές έχουν αγοράσει ή μισθώσει 40 εκατομμύρια στρέμματα γης που αντιστοιχούν στο 8% του συνολικού εδάφους της χώρας!

Η μεγαλύτερη χώρα – επενδυτής είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, μια χώρα που, αν και είναι πλούσια σε γεωργική γη, έχει αποκτήσει περίπου 70 εκατομμύρια στρέμματα σε άλλες χώρες, με funds από τη Μαλαισία να βρίσκονται στη δεύτερη θέση με 35 εκατομμύρια στρέμματα γης.

Η «αρπαγή» της γης επιταχύνεται από τις αυξανόμενες προκλήσεις που παίζουν βασικό ρόλο στην παραγωγή τροφίμων, όπως το νερό, η ποιότητα του εδάφους και το κλίμα, παράγοντες που καθιστούν δυνατή την ανάπτυξη των καλλιεργειών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Worldwatch Institute, σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου το 20% των υδροφορέων (σ.σ.: οι υπόγειες περιοχές στις οποίες συγκρατείται το νερό) έχει αντληθεί ταχύτερα από ό,τι ανατροφοδοτείται από τις βροχοπτώσεις, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά πολλούς βασικούς τομείς για την παραγωγή τροφίμων.

Η γη, όπως αναφέρει η έκθεση για την «Κατάσταση του Πλανήτη το 2015», υποβαθμίζεται λόγω της διάβρωσης και της υφαλμύρωσης, ενώ η αλλαγή του κλίματος αναμένεται να προκαλέσει μια καθαρή μείωση από 0,2 έως 2% της απόδοσης των καλλιεργειών ανά δεκαετία κατά το υπόλοιπο του αιώνα, σύμφωνα με τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή.

Το Worldwatch Institute μιλά καθαρά για αρπαγή της γης επισημαίνοντας ότι η μεγάλη έκρηξη ξεκίνησε το 2005 ως απάντηση στην κρίση των τιμών των τροφίμων και την αυξανόμενη ζήτηση για βιοκαύσιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ξηρασίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αργεντινή και την Αυστραλία γιγάντωσαν το ενδιαφέρον των πολυεθνικών για αγορά γης σε άλλες περιοχές με αιχμή την Αφρική.

Οι κίνδυνοι από την αρπαγή της γης είναι ήδη ορατοί. Οι μεγάλης κλίμακας αγορές γης συχνά δεν λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα των μικρών καλλιεργητών ενώ η μεταφορά πόρων από τις φτωχότερες χώρες προς τις πλουσιότερες αυξάνει την ευπάθεια των πρώτων, καθώς εκχωρούν τη δική τους προσβασιμότητα στη γη και στους υδάτινους πόρους σε ξένους επενδυτές και κυβερνήσεις.

Το δίκαιο του επενδυτή

Το Διεθνές Ινστιτούτο για την Αειφόρο Ανάπτυξη στην έκθεσή του με θέμα «Επενδύσεις σε Γη και Δικαιώματα Νερού: Τα νομικά καθεστώτα που διακυβεύονται» θέτει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για τις χώρες της Αφρικής και τους τοπικούς καλλιεργητές, αυτό του νομικού καθεστώτος που διέπει την κατανομή του νερού, νομικό καθεστώς που άλλαξε εκ βάθρων όταν τα κερδοσκοπικά funds άρχισαν να επενδύσουν στην αγορά γης.

Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές του ISD, υπάρχουν πολλά νομικά καθεστώτα που διέπουν ή καλύτερα εμπλέκονται στο θέμα της κατανομής του νερού όσον αφορά τις επενδύσεις σε γεωργική γη.

Αν και το εθνικό δίκαιο του κράτους υποδοχής είναι η κύρια πηγή της νομοθεσίας, στη συνέχεια δεσπόζουσα θέση αναλαμβάνει το διεθνές δίκαιο των επενδύσεων έτσι όπως αυτό διατυπώνεται από τις επενδυτικές διακρατικές συνθήκες που έχουν υπογραφεί μεταξύ των κρατών που αποτελούν τη βάση των ξένων επενδυτικών δικαιωμάτων αλλά και από τις ειδικές επενδυτικές συμβάσεις που υπογράφονται μεταξύ των επενδυτών και των κυβερνήσεων.

Όπως σημειώνει το Διεθνές Ινστιτούτο για την Αειφόρο Ανάπτυξη, αυτές οι διακρατικές συμβάσεις αλλά και οι συμβάσεις μεταξύ κράτους και επενδυτών αλλάζουν ριζικά τους κανόνες του παιχνιδιού, δίνοντας στους ξένους επενδυτές πολύ ισχυρά νομικά δικαιώματα και τη δυνατότητα για την επιβολή των δικαιωμάτων επί της χρήσης του νερού σε περίπτωση αμφισβήτησης από τη διεθνή διαιτησία, διαδικασία που στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δικαιώνουν τους ξένους επενδυτές έναντι του κράτους με το οποίο έχουν υπογράψει επενδυτική σύμβαση.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η πολυπλοκότητα του νομικού πλαισίου συμπληρώνεται και από άλλες πηγές που παράγουν δεσμευτικό δίκαιο, όπως είναι το διεθνές δίκαιο για τη διαχείριση των υδάτων, ο χάρτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την πρόσβαση σε πόσιμο νερό και το περιβαλλοντικό δίκαιο.

Αυτά τα παράλληλα συστήματα δημιουργούν νομικές υποχρεώσεις για τα κράτη υποδοχής των επενδύσεων που θα πρέπει να εξασφαλίζουν στους πολίτες επαρκή πρόσβαση σε νερό, να εξασφαλίζουν τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων και να προλαμβάνουν ζητήματα ρύπανσης.

Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι τελείως διαφορετική αφού μόλις οι ξένοι επενδυτές αποκτήσουν νόμιμα δικαιώματα στη χρήση του νερού, αυτά τα δικαιώματα υπερισχύουν διεθνών, εθνικών και εθιμικών νόμων.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων, επισημαίνουν οι ερευνητές του ISD, το δίκαιο των επενδυτών υπερισχύει των νομίμων δικαιωμάτων των τοπικών κοινοτήτων, ακόμα και στις περιπτώσεις εκείνες που η χρήση του νερού δεν προσδιορίζεται ρητώς στις επενδυτικές συμφωνίες. Και αυτό γιατί το νερό θεωρείται de facto απαραίτητο στοιχείο για την ανάπτυξη των καλλιεργειών, άρα για την απρόσκοπτη ανάπτυξη της επένδυσης.

Το αποτέλεσμα είναι οι τοπικοί καλλιεργητές να υποτάσσονται στα κερδοσκοπικά funds μη μπορώντας πρακτικά να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους αφού δεν έχουν πρόσβαση σε νερό!

20 φορές μεγαλύτερη έκταση από αυτήν της Ιρλανδίας απέκτησαν στις αναπτυσσόμενες χώρες τα τελευταία χρόνια πολυεθνικές από τις χώρες του G8
2,3 δισεκατομμύρια στρέμματα αγοράστηκαν ή μισθώθηκαν σε όλο τον κόσμο τα τελευταία 16 χρόνια, σύμφωνα με την οργάνωση Oxfam
600 εκατομμύρια στρέμματα αγοράστηκαν ή μισθώθηκαν από επενδυτικές εταιρείες μόνο κατά το 2009, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα
1.200.000 στρέμματα κατέχει η οικογένεια Μπους στην Παραγουάη, πάνω ακριβώς από τον μεγαλύτερο υδροφόρο ορίζοντα του πλανήτη
40 εκατομμύρια στρέμματα γης που αντιστοιχούν στο 8% του συνολικού εδάφους της χώρας έχουν αγοράσει ξένοι επενδυτές στην Παπούα Νέα Γουινέα
70 εκατομμύρια στρέμματα σε αναπτυσσόμενες χώρες έχουν αγοράσει πολυεθνικές από της ΗΠΑ
150 εκατομμύρια στρέμματα βρίσκονται υπό διαπραγμάτευση από τις πολυεθνικές, σύμφωνα με το Worldwatch Institute
23 δισεκατομμύρια δολάρια υπολογίζονται τα κεφάλαια που έχουν επενδυθεί σε γεωργικές εκτάσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες
 5 δισ. δολάρια σε Καναδά, Μεξικό, Βραζιλία, Αργεντινή, Νέα Ζηλανδία, Αυστραλία, Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ είναι οι επενδύσεις της Εκκλησίας σε αγροτικές εκτάσεις
20 δισεκατομμύρια δολάρια εκτιμάται ότι είχαν επενδύσει το 2013 σε γεωργικές εκτάσεις τα funds που διαχειρίζονται συνταξιοδοτικά προγράμματα
2 δισεκατομμύρια δολάρια σε γεωργικές εκτάσεις στη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Αυστραλία και την Ευρώπη έχει επενδύσει το TIAA-CREF, το συνταξιοδοτικό ταμείο των Αμερικανών δασκάλων και καθηγητών
120 χρηματοδοτικά εργαλεία για την αγορά αγροτικής γης δημιουργήθηκαν από τις μεγάλες τράπεζες από το 2009 και μετά
20% των υδροφορέων έχει αντληθεί ταχύτερα από ό,τι ανατροφοδοτείται από τις βροχοπτώσεις, γεγονός που καταπονεί πολλούς βασικούς τομείς για την παραγωγή τροφίμων

Οικογένεια Μπους: Οι «βαρόνοι» του νερού 

Η οικογένεια Μπους, των δυο Αμερικανών προέδρων, έχει αγοράσει 1.600.000 στρέμματα γης στη Νότια Αμερική ακριβώς στο σημείο όπου βρίσκεται ο μεγαλύτερος υδροφόρος ορίζοντας του κόσμου, ο οποίος εκτείνεται σε τέσσερις χώρες, και συγκεκριμένα την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη.

Η πρώτη αγορά εκτάσεων γης πάνω στον τεράστιο υδροφόρο ορίζοντα έγινε από τον πατριάρχη της οικογένειας Μπους το 2005 και ήταν περίπου 1.200.000 στρέμματα. Έναν χρόνο μετά, το 2006, η εγγονή του και κόρη του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Τζένα Μπους, ενώ βρισκόταν στην Παραγουάη για λογαριασμό της UNICEF προχώρησε στην αγορά ακόμα 400.000 στρεμμάτων γης στην περιοχή Τσάκο, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Παραγουάης με τη Βολιβία και τη Βραζιλία και δίπλα σε έκταση 800.000 στρεμμάτων που ανήκει στον παππού της.

Η γη που αγόρασαν, βρίσκεται πάνω σε υδροφόρο ορίζοντα που είναι μεγαλύτερος σε μέγεθος από τον υδροφόρο ορίζοντα του Τέξας και της Καλιφόρνιας.

Ο λόγος που η οικογένεια Μπους εδώ και έντεκα χρόνια επενδύει σε γη που αποδεδειγμένα έχει στα σπλάχνα της μεγάλα αποθέματα νερού είναι ότι αγοράζει γη με δικαιώματα νερού!

Αξίζει να σημειωθεί ότι λίγες ημέρες μετά την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ, τον Απρίλιο του 2003, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ κατήγγειλαν ότι στα λεγόμενα τριπλά σύνορα (Παραγουάη – Βραζιλία – Αργεντινή) υπήρχαν πυρήνες τρομοκρατών και έτσι προχώρησαν σε μια ιδιότυπη εισβολή στη χώρα δημιουργώντας στην περιοχή αεροπορική βάση.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν πρέπει να θεωρείται καθόλου τυχαίο το ότι το μεγαλύτερο μέρος της γης που αγόρασε η οικογένεια Μπους πάνω στον υδροφόρο ορίζοντα του Γκουαρανί απέχει λίγα χιλιόμετρα από την αμερικανική βάση.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΠΡΟΣΥΝΑΤ: πλάνο ολικής επαναφοράς της συγκεντρωτικής διαχείρισης των απορριμμάτων και των ΣΔΙΤ

 

Το τελευταίο διάστημα, όλο και πληθαίνουν οι πληροφορίες και τα σημάδια για το ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μια επιχείρηση ολικής επαναφοράς του μοντέλου της συγκεντρωτικής διαχείρισης των απορριμμάτων και των συμπράξεων δημόσιου – ιδιωτικού τομέα, που είναι περισσότερο γνωστές σαν ΣΔΙΤ. Τι είναι, όμως, το μοντέλο της συγκεντρωτικής διαχείρισης και τι το αμφισβήτησε, για να μιλάμε για «πλάνο ολικής επαναφοράς» του; Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Στη δεκαετία του ’90 ανάγονται οι πρώτες προσπάθειες να μπει σε μια ορθολογική βάση η διαχείριση των απορριμμάτων στη χώρα μας, που ήταν -και, δυστυχώς, εξακολουθεί να είναι- σε τριτοκοσμική κατάσταση. Καταρτίστηκε πλαίσιο για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων (1996 – 1997) και το 1997 είχαμε τον πρώτο εθνικό σχεδιασμό. Η διαχείριση των απορριμμάτων πήρε πιο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά την επόμενη δεκαετία, τότε που άρχισαν να εγκρίνονται τα περιφερειακά σχέδια διαχείρισης στερεών αποβλήτων, τα λεγόμενα ΠΕΣΔΑ. Αυτό που προδιέγραφαν ήταν ένα μοντέλο, που έδινε μικρή σημασία στην προδιαλογή και στην ανακύκλωση των υλικών, εστιάζοντας σε μεγάλες εγκαταστάσεις επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων και καύσης, χωρίς το τελευταίο να ομολογείται ανοιχτά. Έτσι, σε όλες τις περιφέρειες της ηπειρωτικής χώρας δρομολογήθηκε η κατασκευή μιας ή δύο τέτοιων κεντρικών μονάδων και σε λίγες περιπτώσεις τριών (Πελοπόννησος, Θεσσαλία) ή περισσοτέρων (Αττική, Κ. Μακεδονία).

Το άλλο χαρακτηριστικό του σχεδιασμού ήταν η διευκόλυνση της ιδιωτικοποίησης υποδομών και υπηρεσιών στον τομέα της διαχείρισης. Αφορούσε, κυρίως, τους διαγωνισμούς, μέσω ΣΔΙΤ, για την κατασκευή των κεντρικών μονάδων επεξεργασίας, με τεράστια χρηματοδότηση της κατασκευής τους από το δημόσιο (40-60%) και παραχώρηση στους ιδιώτες της λειτουργίας τους για 25-27 χρόνια. Εννοείται έναντι υψηλού τιμήματος. Το συγκεκριμένο μοντέλο ήταν ένα ισχυρό εργαλείο, που «έσπρωχνε» προς αυτήν την κατεύθυνση. Όχι, όμως, το μόνο. Υπήρχε, πρωτίστως, η πολιτική βούληση των κυβερνήσεων των τελευταίων δύο δεκαετιών, στην οποία ήρθαν να προστεθούν και οι ισχυρές πιέσεις της τρόικας τα τελευταία χρόνια. Ποιος δε θυμάται το «αλισβερίσι» του κ. Φούχτελ με τους αυτοδιοικητικούς όλης της επικράτειας ή τα περίφημα συνέδρια της ελληνογερμανικής συνεργασίας; Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν η ιδιωτικοποίηση ή η προσπάθεια για ιδιωτικοποίηση και άλλων τομέων της διαχείρισης των απορριμμάτων, πλην των μεγάλων εργοστασίων, ακόμη και της περισυλλογής των απορριμμάτων.

Κρίσιμη καμπή η συνολική αμφισβήτηση του μοντέλου

Η προσπάθεια υλοποίησης αυτών των πολιτικών δεν ήταν ανέφελη, γι αυτό και δεν ευοδώθηκε πλήρως, ως τώρα. Υπήρξαν σοβαρές αντιδράσεις και αντιστάσεις, μόνο που ήταν ατελείς και αποσπασματικές. Τα θέματα της ιδιωτικοποίησης και των ΣΔΙΤ τα «σήκωσαν» κυρίως οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση, που δικαιολογημένα ανησυχούν για τις θέσεις εργασίας. Σπανίως, όμως, συνδυάζοντας αυτά τα ζητήματα με το ίδιο το μοντέλο της συγκεντρωτικής διαχείρισης, κάτι που εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα, σε μεγάλο βαθμό. Τοπικές αντιστάσεις, κάποιες εκ των οποίων είχαν μεγάλες διαστάσεις (Φυλή το 2005, Λευκίμμη το 2008, Κερατέα το 2010-2011), αναπτύχθηκαν στη βάση της αντίθεσης σε συγκεκριμένες χωροθετήσεις του σχεδιασμού και όχι στον πυρήνα του σχεδιασμού, που είναι η συγκεντρωτική, φιλοεργολαβική, αντιπεριβαλλοντική και φορομπηχτική λογική του.

Η κατάσταση αυτή δημιουργούσε τις προϋποθέσεις να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος οι κατηγορίες για τοπικισμό και ιδιοτέλεια όσων αντιδρούσαν. Ο αντίλογος περιορίζονταν στην προβολή καλών πρακτικών (ανακύκλωση, κομποστοποίηση κλπ.) και μονοπωλούνταν από τις κλασικές ΜΚΟ, με λόγο και πρακτικές εύκολα ενσωματώσιμες. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και εξακολουθεί να παίζει το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της αριστεράς και του αντισυστημικού χώρου γενικότερα εξακολουθεί να έχει πλήρη σύγχυση ως προς το ποια πρέπει να είναι η εναλλακτική λύση, να έλκεται από λογικές αυστηρού κεντρικού – κρατικού σχεδιασμού, να μην απορρίπτει το συγκεντρωτισμό, παρά μόνο τον έλεγχο από το ιδιωτικό κεφάλαιο και να έχει αλλεργία σε κάθε μορφή ενεργού συμμετοχής της τοπικής αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών στη διαχείριση των απορριμμάτων.

Η κατάσταση αρχίζει να αλλάζει τα τελευταία τέσσερα – πέντε χρόνια, όταν αρχίζει να σχηματοποιείται, μέσα από κινηματικές διαδικασίες, το εναλλακτικό μοντέλο της αποκεντρωμένης διαχείρισης, με δημόσιο – κοινωνικό χαρακτήρα και με έμφαση στην προδιαλογή και ανάκτηση των υλικών. Από τις καλές πρακτικές, περνάμε σε έναν ουσιαστικό αντίλογο και αρχίζει να παίρνει «σάρκα και οστά» το αντίπαλο δέος στο κυρίαρχο συγκεντρωτικό μοντέλο. Οι τοπικές αντιστάσεις και οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση εμπλουτίζουν και ισχυροποιούν, αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο, το λόγο τους, η συζήτηση στην κοινωνία διευρύνεται, αυτοδιοικητικά σχήματα αρχίζουν να επεξεργάζονται συγκεκριμένες προτάσεις και πολιτικές δυνάμεις να αναπροσαρμόζουν τις θέσεις τους.

Δημιουργήθηκαν ρήγματα, που πρέπει να βαθύνουν

Στην παρούσα συγκυρία ήταν σημαντικό ότι η λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης υιοθετήθηκε και ενσωματώθηκε στον επίσημο λόγο του ΣΥΡΙΖΑ. Αφού οι δυνάμεις του, λίγο αργότερα, βρέθηκαν στη διοίκηση της μεγαλύτερης περιφέρειας της χώρας (Αττική), από το Σεπτέμβρη του 2014 και στην κυβέρνηση, από το Γενάρη του 2015. Παρόλα αυτά, αυτή η προγραμματική εξέλιξη, τώρα είμαστε βέβαιοι γι αυτό, δεν είχε και δεν έχει πλήρως αφομοιωθεί από το κομματικό «σώμα» του ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό και είναι συχνή η επικοινωνιακή και όχι η ουσιαστική αξιοποίηση της αποκεντρωμένης διαχείρισης, κάτι που φαίνεται καθαρά στην πολιτική και στις επιλογές της περιφέρειας Αττικής.

Επειδή, όμως, το αποτέλεσμα μετράει, αξίζει να σημειώσουμε ότι αυτή η μεταστροφή του κλίματος οδήγησε σε κάποιες επιλογές, που, αντικειμενικά, αποτελούν ρήγματα στο υφιστάμενο φιλοεργολαβικό πλαίσιο διαχείρισης των απορριμμάτων και είναι, κυρίως, προϊόν των κινηματικών διεργασιών και πιέσεων που προηγήθηκαν. Για τι μιλάμε, όμως;

  • Το Δεκέμβρη του 2014 ανακοινώνεται η ακύρωση του «πολιορκητικού κριού» των ΣΔΙΤ, δηλαδή των διαγωνισμών για τα τέσσερα εργοστάσια επεξεργασίας σύμμεικτων της Αττικής. Ενώ και οι υπόλοιποι διαγωνισμοί ΣΔΙΤ, σε μερικούς από τους οποίους είχε γίνει επιλογή προσωρινού αναδόχου, «πάγωσαν» μέχρι πρόσφατα.
  • Τον Ιούνη του 2015 δημοσιοποιείται το νέο εθνικό σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων, εντελώς διαφοροποιημένο από αυτό που ετοίμαζε η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που ενσωματώνει σε μεγάλο βαθμό τη λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης. Πρόκειται για σημαντική εξέλιξη, παρόλο ότι μόλις πρόσφατα επιλύθηκε το πρόβλημα της επικύρωσης, άρα και της νομικής θωράκισής του.
  • Ξανάνοιξε η αναγκαία διαδικασία της ριζικής αναθεώρησης των παλιών περιφερειακών σχεδιασμών (ΠΕΣΔΑ), που είχε μπει στο χρονοντούλαπο για πολλά χρόνια, προκειμένου να μη διαταραχθεί η διαδικασία δημοπράτησης των μεγάλων έργων.
  • Καθιερώθηκε μια σημαντική καινοτομία, αυτή της υποχρέωσης των δήμων να εκπονούν και να υλοποιούν τοπικά σχέδια διαχείρισης αποβλήτων, γεγονός που, ήδη, έχει προκαλέσει μια πρωτόγνωρη κινητικότητα στις τοπικές κοινωνίες. Παρόλο που οι διαδικασίες που ακολουθούνται και τα αποτελέσματα που παράγουν είναι πολλές φορές απογοητευτικά.

Σήμερα, τίποτα δεν είναι σαν χθες

Το πώς τα παραπάνω βήματα μπόρεσαν να γίνουν στο παραλυτικό και, ταυτόχρονα, προσαρμοστικό στα μνημόνια περιβάλλον της πρώτης περιόδου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛΛ είναι μια ξεχωριστή συζήτηση. Σημασία έχει πως τώρα βρισκόμαστε σε ένα νέο σκληρό μνημονιακό περιβάλλον, που επιβάλλει την ακύρωση κάθε θετικής «παρέκκλισης». Τα όργανα άρχισαν λοιπόν και αυτό μας το υπενθυμίζουν καθημερινά διαρροές και δημοσιεύματα στα συστημικά μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, κανάλια, οικονομικές ιστοσελίδες κλπ.). Η επιχείρηση ολικής επαναφοράς στο συγκεντρωτισμό και στις ΣΔΙΤ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Στο στόχαστρο ο εθνικός σχεδιασμός και ότι αυτός συνεπάγεται για τους περιφερειακούς και τοπικούς σχεδιασμούς και ο δημόσιος χαρακτήρας του συστήματος διαχείρισης.

Ας δούμε τις πιο σημαντικές παρεμβάσεις της τελευταίας περιόδου:

  • Για προειδοποίηση-σοκ για τις χωματερές πληροφορούμαστε, της επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Σαρλίνα Βίτσεβα, που απειλεί με διακοπή της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης. Η ίδια κάνει λόγο για καθυστερημένη υποβολή προς έγκριση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή του εθνικού σχεδίου και προσθέτει ότι εξετάζεται η εναρμόνισή του με την ευρωπαϊκή πολιτική.
  • Έχει προηγηθεί η επίθεση στο εθνικό σχέδιο από το νεοδημοκρατικό – πασοκικό κατεστημένο της ΚΕΔΕ, το οποίο συνεχίζει να θέτει θέμα εγκυρότητάς του. Στην πράξη πολλοί αυτοδιοικητικοί, αντίστοιχης πολιτικής προέλευσης, προσπαθούν να απαξιώσουν τα τοπικά σχέδια διαχείρισης και υλοποιούν επιλογές άμεσης ή έμμεσης ιδιωτικοποίησης τομέων της διαχείρισης των απορριμμάτων.
  • Ιδιαίτερα σημαντική θεωρούμε τη συνάντηση, που έγινε στις 4/11/2015 στις Βρυξέλλες, των διευθύνσεων περιφερειών και περιβάλλοντος της ΕΕ με εκπροσώπους του υπουργείου περιβάλλοντος και των περιφερειών/φορέων διαχείρισης Αττικής και Πελοποννήσου. Στη θεματολογία ξεχωρίζουν το εθνικό σχέδιο διαχείρισης, τα περιφερειακά σχέδια και οι ΣΔΙΤ Αττικής και Πελοποννήσου. Ευνόητο το τι επιδιώκεται με τις πιέσεις που, αναμφίβολα, ασκήθηκαν.
  • Η κυβέρνηση μετά τη συναίνεσή της στην υπογραφή της ΣΔΙΤ της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρόσφατη απόφαση του Ελεγκτικού συνεδρίου, με την οποία θεωρείται ότι δεν υπάρχει κώλυμα στην υπογραφή της σύμβασης ΣΔΙΤ για τα έργα της Πελοποννήσου, με την ΤΕΡΝΑ που έχει ανακηρυχθεί προσωρινή ανάδοχος. Επιπλέον, στο σκεπτικό της απόφασης, μπαίνουν ζητήματα που αφορούν στην εγκυρότητα του νέου εθνικού σχεδίου.
  • Το χρηματοδοτικό εργαλείο θα αποτελέσει, σίγουρα, ένα ισχυρό εργαλείο πειθάρχησης, των περιφερειών και των δήμων, με δεδομένη την προσαρμοστικότητα της κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών. Δεν είναι τυχαία η υπενθύμιση ότι το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων του ΕΣΠΑ 2014-2020 για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων βρίσκονται στο εθνικό επιχειρησιακό σχέδιο, που διαχειρίζεται η κυβέρνηση και προορίζεται για έργα μεγάλης κλίμακας (βλέπε εργοστάσια επεξεργασίας σύμμεικτων). Πολύ μικρότερα κονδύλια προβλέπονται στα περιφερειακά επιχειρησιακά σχέδια (ΠΕΠ), που διαχειρίζονται οι περιφέρειες. Για παράδειγμα, στο ΠΕΠ Αττικής υπάρχουν 10,577 εκ. ευρώ μόνο για διαχείριση στερεών αποβλήτων, ενώ τα αντίστοιχα κονδύλια του εθνικού επιχειρησιακού σχεδίου εκτιμώνται σε 600 εκ. ευρώ.
  • Ως προς την αποτελεσματικότητα των πιέσεων της τρόικας και των ενδιαφερόμενων επενδυτών είναι ενδεικτική και η στάση της κυβέρνησης και η στάση της περιφέρειας Αττικής. Η πρώτη, φαίνεται ότι ανακρούει πρύμνα στα θέματα των ιδιωτικοποιήσεων, γενικά και στη διαχείριση των αποβλήτων. Γιατί εκτός από τη ΣΔΙΤ της Δυτικής Μακεδονίας, έχουμε και δηλώσεις από επίσημα χείλη ότι η αντίθεση δεν είναι γενικά στις ΣΔΙΤ, αλλά σε εκείνες που αφορούν φαρωνικά – υπερδιαστασιολογημένα έργα. Η δεύτερη υιοθέτησε έναν ανεπαρκέστατο περιφερειακό σχεδιασμό (ΠΕΣΔΑ), που αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα. Ενώ η στάση της στο θέμα της συνέχισης των έργων του ΧΥΤΑ Γραμματικού μαρτυρά συμβιβασμό με τον υφιστάμενο σχεδιασμό.

Τα παραπάνω είναι αρκετά διδακτικά και ως προς τις πραγματικές προθέσεις της ΕΕ. Αυτό ας το πάρουν σοβαρά υπόψη τους και όσοι/ες τρέφουν υπερβολικές προσδοκίες από τη στάση της στα περιβαλλοντικά ζητήματα. Αφού, στην πράξη, τεκμηριώνεται ότι ακόμη και θετικές πρόνοιες, πολύ εύκολα, θυσιάζονται στο βωμό της εξυπηρέτησης των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Αυτό οφείλουν να το συνειδητοποιήσουν όλοι/ες, ανεξάρτητα από τη γενικότερη στάση που μπορεί να έχουν στο θέμα της συμμετοχής ή μη της χώρας μας στην ΕΕ.

Προφανώς, κανείς δεν μπορεί να υπολογίζει στα σοβαρά στις αντιστάσεις της κυβέρνησης. Οπότε, το πολιτικό μέτωπο είναι σε εμφανώς μειονεκτικότερη θέση. Αλλά και το κινηματικό μέτωπο αντιμετωπίζει περισσότερες δυσκολίες. Αφενός, διότι το ανθρώπινο δυναμικό του δέχεται απανωτά χτυπήματα σε όλη τη σφαίρα της καθημερινότητάς του και στην προσπάθειά του για αξιοπρεπή επιβίωση. Αφετέρου, διότι ένα σημαντικό κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ αποστασιοποιείται από την κινηματική δράση, είτε από απογοήτευση, είτε για να μην κατηγορηθεί για υπονόμευση της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησης.

Ωστόσο, αυτοί/ές που εξακολουθούμε να επιμένουμε είμαστε πολλοί. Οι αγώνες που έχουν προηγηθεί, η αξιοπιστία που έχει κατακτηθεί και η ευρεία διάχυση της αντίληψης της αποκεντρωμένης διαχείρισης δημιουργούν προϋποθέσεις να συνεχιστεί η προσπάθεια για να αναχαιτιστεί η νέα επίθεση και για να βαθύνουν τα ρήγματα που έχουν ανοίξει, αντί να γεφυρωθούν.

Με την προϋπόθεση ότι θα απαλλαγούμε, οριστικά, από συντηρητικές και τοπικιστικές αντιλήψεις που, για παράδειγμα, αντιμετωπίζουν το νέο εθνικό σχέδιο σαν έργο του «διαβόλου» (της ΕΕ, δηλαδή), που έλκονται από τον κρατισμό και το συγκεντρωτισμό, που χαρακτηρίζουν «χωματερές» τα πράσινα σημεία, που επισείουν τον κίνδυνο της εξαφάνισης των ελεύθερων χώρων αν γίνουν τοπικές δράσεις ανακύκλωσης και κομποστοποίησης, που στρέφονται γενικά κατά των ΧΥΤΑ, που φλερτάρουν με την ιδέα της εξαγωγής σκουπιδιών και της καύσης κλπ..

25.11.2015

Τάσος Κεφαλάς

μέλος της ΠΡΩΣΥΝΑΤ

(Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων)

http://www.efsyn.gr/arthro/planoolikisepanaforassygkentrotikisdiaheirisisaporrimmatonkaisdit

Ολοκληρώθηκε η συλλογή ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους πρόσφυγες της Μυτιλήνης από την Ερμιονίδα και τις Σπέτσες

Ολοκληρώθηκε η δράση της Ιεράς  Μητροπόλεως  Ύδρας Σπετσών Αιγίνης Ερμιονίδος και Τροιζηνίας  στις αρχιερατικές περιφέρειες Κρανιδίου Ερμιόνης και Σπετσών σε συνεργασία με τους συλλόγους Παρέμβαση Πολιτών Ερμιονίδας, Μουσικός Σύλλογος Ερμιόνης, Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης, Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Ερμιόνης » Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων», Πολιτιστικός Σύλλογος Ερμιόνης «Βιτόριζα» και η Εθελοντική Ομάδα «Αλληλεγγύη» του Δήμου Ερμιονίδας.
 
Συγχαίρουμε και ευχαριστούμε  όλους
όσους στήριξαν με οποιοδήποτε τρόπο τη συγκέντρωση
ειδών πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες στη Μυτιλήνη.
Συγκετρώθηκαν 270 πακέτα- δέματα (4 τόνους)  με ρούχα, κουβέρτες, πάνες παιδικές, γάλατα και παπούτσια.
Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.